kaçarım

İçim hissiz şu sıralar.nedendir bilinmez diye giremiyorum konuya nedense çünkü nedeni belli.Kötü mü kötü belli olması.Acıtıyor zaman zaman.Kaptırıp gitmek istiyorum ben gibi.Ama bir süredir ben olamıyorum..Kararım karar yakında ben gibiye geri dönüyorum.Daha güzel,daha faydalı düşüncelerle..
Birşeyler var ötemde çözemiyorum
Elimi uzatıyorum
Avuçlarımın içine almak için
Batıyor
Avuçlarımı kanatıyor
Tekrar deniyorum
Yine batıyor
Son bir şans diyorum
Elim kan içinde
Atıyorum yere bir hışımla
Arkamı dönüyorum
Koşuyorum,koşuyorum
Farkediyorum ki çok uzaklaşmışım ötemden,gitmişim..

İnsan dönem dönem oluyor böyle.Bir huzursuzluk,bir mutsuzluk.Sıkıntı hali.
Sebepsizse ne ala.Fakat sebepliyse kötü.
Sebeplilerdenim ben işte.Sebepli yere sıkılan,huzursuz ve mutsuz olan.Sebebim ne kadar benim sebebim olarak kalır bilemem.Sıkıntılı sebepleri sevmem.Kaçarım.En güzel yaptığım şey.Çözmekten kaçtığımdan değil.Çözülmeyi istemediğinden.Gözyaşlarımı içime döker kaçarım.Kendime de acımam sebebime de...