kırık karakterler

''Ertelemek'' elzem mesele.İnsan neleri ertelemezki.İşini,gücünü,aşkını,heyecanını,mutluluğunu kimi zamanda hayatını.Nelerden feragat edebilirsin ey insan deriz içten içe.Kimsenin duymasını istemeyiz o zaman.Ama mühim olan kendi içine itiraf etmek değilmidir ? Kendi iç huzuruna boyun eğmek yada onu eğitmek..

Kırılanlar görüyorum etrafta.Hayatın kırdığı insanlar.Yaralanmışlar bir türlü.Belli belirsiz izler taşıyorlar bedenlerinde.Ama ruhlarına inemiyorum.Karanlık,nemli ve ürkütücü birşeyler var onlarda.Çözemiyorum.Yüzlerine,sözlerine yansıyor bazen kırıklıkları.Kalp kırıklığı değil onlarınki,bir çeşit sen ben kırıklığı,hayata kırıklık onlarınki.Hepsinin ayrı bir türküsü var.Nerelerden nerelerden gelmişler.Görmüşler ama geçirememişler hala.Hayatım şimdilerde kırık karakterleri gözlemekle meşgul.Çünkü gözlenmeye değerler.Ruhuna dokunamadığım her bir yüzün başka bir versiyonu var her gün karşımda.Çok acı , çok kopuk hikayeler onlarınki..

İşte onlar hayatı ertelemeye fırsatı olmayanlar.Bütün olumsuzlukları erteleyemeyenler.Yaşayıp duranlar.Zannederlerki hayat onlara hızlı akmış.Palavra.Hayatın hızlı aktığı yok.Sadece acılar hızlı akar.Zamanı kemirir önünüze bırakır acılar.Siz hiç acı çektiniz mi ? Elbette çektiniz...
Yüzlere hikayeler yüklemek istiyorum.Hayal ediyorum ne yaşadın diye.Hayallerim geniş olmasına genişte en kötü ne olmuş olabilir diyor insan.İşte orda hayal gücü yerini gerçekliğin soğuk ve tüylü kollarına bırakıyor.Rahatsızlık veren bir durum yerleştiriyor sizi kolları arasından gerçekliğe.'' Sahip olduklarının kıymetini bil '' diyor bir iç ses.Sanane diyesi geliyor insanın ama korkuyor işte.Halbuki gerçekten sanane.Hayatta herşey bir sanane'den öte işte.Korkularınız bir sanane kadar.Kimi zaman söylemeye korktuğunuz kadar büyük kimi zaman pervasızca dudaklarınız arasından süzülüp havaya karışır.Ben bu aralar pabuç bırakmama yolundayım.Hayatta hiçkimseye,hiçbirşeye pabuç bırakmayayım diyorum.Kendime bile.Anlamaya çalışmaktan çok kırık karakterleri gözlemliyorum sadece.Böylelikle aklımı kelimelerden çok yüzlerle meşgul ediyorum.Görüntü daha acıklı çünkü.Sözlerse uçucu,alkol misali...